Bu etkinlik, öğrencilerin okudukları metindeki karakterlerin duygularını anlamakta ve ifade etmekte zorlanması sorununa odaklanır. Sınıfa üzerinde 'çok mutlu, mutlu, normal, üzgün, çok kızgın' gibi ifadelerin olduğu büyük bir 'Duygu Termometresi' posteri asılır. Bir hikâye okunduktan sonra (T.O.3.3.), öğrencilere 'Hikâyenin başkahramanı bu olayda ne hissetmiş olabilir?' diye sorulur. Öğrenciler, cevaplarını termometre üzerinde uygun duygu seviyesini göstererek ve nedenini açıklayarak belirtirler (T.K.3.2.). Bu görsel araç, öğrencilerin soyut duyguları somutlaştırmasına ve empati kurmasına yardımcı olur, aynı zamanda sosyal farkındalık becerisini geliştirir (SDB2.3.).